http://www.sosyomat.com/ tr-tr 40 blog: I am not impressed yalnızca sana ve bana ait olmayan bir zamanda karşılaştık, ne yazık. masumduk; ben senden önce tanımıştım diğerlerini, sen beni bilmeden yaşamıştın ne yaşadıysan, sorgusuz. bir sürü ten vardı dudaklarımda, bir sürü koku karışmıştı koynuna. karşılaştığımızda kireç gibi katran gibi bir his vardı dilimin ucunda; dün veya ondan önceki günden kalma değil, bir yaşamdan geriye kalan acı bir tat. siyak, çelik ve soğuk maskeler vardı aramızda. sen yaşanmışlıklarını koyuyordun araya, ben kırıklıklarımı. kabuk tutmadan kanayan yaralarımız vardı. oysa ki, saklambaç oynarken aynı yere saklanan iki çocuk gibi anlıyorduk birbirimizi. aşkı anımsatan firar-i düşlerimiz vardı belki de, kendimize bile itiraf etmeden görmezden geldiğimiz. çünkü aklından bir sayı tut deseler, aynı sayıyı tutacak kadar yakındık. siyah beyaz bir fotoğraf karesindeki arnavut kaldırımın taşları kadar uyumluyduk, uyarlıydık. birbirinize çok yakışıyorsunuz denmesi gereken aslında bizdik. heyhat, manilerimiz vardı; aşktan bile önemli, sudan olmayan bahanelerimiz. ne konuşsak başkaları çıkıyordu ağzımızdan, biz susarken bile konuşmaya devam eden bir başkaları. başkalarının koyduğu kurallara dahil olduk sonra, yanyana olmamalıydık. biz de en kolayını seçtik, iki zayıf, olmadık. günler geçti, sen sustun, ben konuşamadım, yapamadık. sen bir hançer sapladın aklına, beni ikiye ayırdın dışarı çıkarmak için hayallerinden. ben arkama dönüp bakamadım, cesaret edemedim. ayrılınca, ayılınca, gördüğüm ilk sokağa daldım ve yine saklandım. şimdi, yeniden, beraber saklandığımız yerdeyim. gelecek misin, umudum yok, bizi bulmadan onlar. . . . bu hayatta olmasa bile, ikimizin de kedi olduğu başka bir hayatta. . (*) Başlık "Vanilla Sky" filminden alıntıdır. Mon, 20 Oct 2008 23:15:32 GMT 2219850-blog@http://www.sosyomat.com/ I am not impressed http://i-am-not-impressed.sosyomat.com/blog/2219850 ""I."" sen soluğunla içtin geceyi, ben nefesimle söndürdüm ateşi. ""II."" yanımda uyurken sen, ben hiç uyuyamadım. uyanmaktan korktuğum için, uykuya dalamadım. göğsümde uyurken bedenin, nefesimle kokuna sarıldım. er geç gideceğini bildiğim için, varlığının tadını çıkaramadım. dokunmaya çekindiğim için sana, ruhumla yüzünü okşadım. yanından bir hırsız gibi ayrılıp, sessizce kağıt kaleme sarıldım. yazmakla yazmamak arasında, mecbur olduğumu anladım. ilham almak için odaya dönüp, yastığa sarılan yüzüne baktım. sabah girmesin diye odaya, perdeleri sıkıca kapadım. bir masalı yaşadığımı bildiğimden, kafiyelerden uzaklaşamadım. ""III."" masalla gerçek arasında, anlamakla anlatmak arasında, geceyle sabah arasında, avrupa'yla asya arasında, kağıtla kalem arasında, alkolle duman arasında, limonla tuz arasında, yorganla yatak arasında, dudakla ten arasında, dokunmakla öpüşmek arasında, uykuyla uyanıklık arasında, yerle gök arasında, doğruyla yanlış arasında. ben'le senin, ikimizin arasında. ""IV"" sonra sabah gelir apansız. geceden ne varsa açığa çıkar, yaşanmışları yargılar, yaşanmamışları kutsar, darağaçlarını çatar, mahkemeler başlar. sabah yanından ayrılmadan baktığında yüzüne son kez, anlarsın; gece yüzünde varolan mutlu ifade, keskin güneşe bakan bir çift göz gibi kısılmıştır, kimsesizleştirilmiştir. yanlış sandığı doğrular, doğru sandığı yanlışlar. yanında olmak istersin, ama sonunda her koyun kendi bacağından asılacaktır. ""V."" o sabah, hayatımda ilk kez bir kadına beyaz bir gül verdim. kır çiçeği sevgiyi itiraf eder, kırmızı gül aşkı. orkide çoğu zaman aristokrattır, papatya ise bal gibi çocuksu. beyaz gülü ise yalnızca söyleyecek sözünün ne olduğunu bilemeyenler verir. bi'de "gitme" demek isteyenler ve "kal" demeye cesaret edemeyenler. ""IV."" beklemek. mecbur kaldığın için değil tercih ederek beklemek. gelmesini isteyerek beklemek, geleceğini sanarak beklemek. gelmeyeceğininden korkarak beklemek, -vakur ve mağrur bir gülümseme ile kabullenirsin bazen. hayat sana fazla seçenek bırakmadığında, kaderine razı olmak durumunda kalırsın. bazen tercihlerinin bedelini ödersin, bazen elinde olmayanların. kadere inanmasan da, hayatta herşeyin istediğin gibi olmayacağını bilirsin. elinde değildir bu sefer ve sana yalnız beklemek kalır. bekleyişin en kısası bile bekleyen sen isen yıllar alır. yaşlanmak, beklediğimiz anların toplamıdır. inananlar dua eder beklerken, inanmayanlar umut eder. geceleri uyanırsın mutsuzluktan, beklediğin karabasanındır, sinenin üzerindeki kayadır. nefes alamazsın, tavana bakarsın. ilk kez gecenin karanlığında pencereden bakarsın, yatağınla yeniden tanışırsın. yastık kabul etmez seni, yorgana sarılırsın. bekleyenler hep ama hep yalnızdır. iki kişi yaşanır herşey, beklemek ise tek kişiliktir.- sana demiştim, hatırlar mısın? ilk gördüğüm gün biliyordum yeniden göreceğimi seni, diye. ilk gördüğüm günden o geceye kadar bekleyen ben değildim; akıp geçen zamandı sadece. şimdi ise bekliyorum, yüzüm avuçlarımın arasında. elimden gelenin en iyisi olduğu için değil, tercih ettiğim için, gelmeni istediğim için bekliyorum. ""VII."" geç gelen başlangıç: kendi ellerimle bir masal yaptım, içine seni haberin olmadan kattım. ben geldiğimde sen yoktun aslında, düşümde, sana, senin kadar yer açtım. (*) Okuduğunuz yazı Mayıs 2008'de yedi bölüm halinde yayınlanan blogların birleştirilmiş metnidir. Fri, 12 Sep 2008 18:45:04 GMT 2029930-blog@http://www.sosyomat.com/ I am not impressed http://i-am-not-impressed.sosyomat.com/blog/2029930 sen, ne istediğini bilmiyorsun kadın'ım. yazın karı özlüyorsun, kışın güneşi düşlüyorsun. seneler pastel boyalarla yüzüne kırışıklar çiziyor, sen sağınla solunu karıştırıyorsun. patikada karşına çıkan iki yoldan her daim ve ısrarla yanlış olanını seçiyorsun. olmayı istediğin kadın sen değilsin aslında ve yine olduğunu sandığın kadın da değilsin. bir çiçek alıyorsun hiç beklemediğin anda, önce gözlerin doluyor mutluluktan, sonra -sebepsizce- çiçeği geri veriyorsun. bir başkası bir kadına çiçek verdiğinde gözlerin hasetle ıslanıyor, ağlıyorsun. sevmeyi biliyorsun, yalnız sevilmediğin anlarda. sen sevildiğinde ise sevmek aklına gelmiyor, unutuyorsun. olmayan hüzünler yaratıyorsun kendine uykusuz gecelerde, olabilecek mutluluklarını yastık altında saklıyorsun. ah kadın'ım, su kadar güzelsin bir bilsen, kayıp şarkılar kadar sihirlisin. belki bu yüzden bir lanet taşıyorsun peri kanatlarının altında. ağlamaktan şişmiş gözlerinin, mutsuz gülümsemelerinin, tek sebebi aslında sensin. işte bu yüzden, seni sevemememin de, yalnız gecelerinin de, sahici olmayan aşksızlıklarının da tek faili, yine, ne yazık ki, sensin.. Mon, 08 Sep 2008 19:29:10 GMT 2009011-blog@http://www.sosyomat.com/ I am not impressed http://i-am-not-impressed.sosyomat.com/blog/2009011 gerçek olmayan hayatlar yaşıyoruz. yalnızca kısa süreli artık hafızalarımız, gece yaşananları gündüz hatırlamıyoruz. bir rüya görüyoruz ve tüm bildiklerimiz siliniyor aklımızdan. alkolle sarıyoruz yaralarımızı ağustos sıcaklarında. nemden ıslanmış bedenlerimizi, bir gün önce bilmediğimiz başka nemli bedenlerle birleştirirken gülümsüyoruz, önce kendimizi, sonra başkalarını aldatıyoruz. ardından unutmaya çalışıyoruz. hatırladıkça tekrarlanan bir döngü içerisinde, aynaya bakmaya korkarak ertesi sabah, geceleri kendi kanımızı içiyoruz. memnunuz ancak şikayet etmemize rağmen, günaha bağımlıyız çünkü, hatırlamak korkuturken bizi, belki de bilgeleşiyoruz farkına varmadan, kendimizden nefret ettikçe. hatırlamaktan korkuyoruz. yalnız uyanmaktan korkuyoruz, aşktan korkuyoruz, seveceğimiz biri ile hayatı paylaşmaktan korkuyoruz. en çok kendimizden korkuyoruz. (*) başlık: hermann hesse, narziss ve goldmund Sun, 17 Aug 2008 20:08:15 GMT 1908986-blog@http://www.sosyomat.com/ I am not impressed http://i-am-not-impressed.sosyomat.com/blog/1908986 kapı açık meraklı bir mum odayı aydınlatıyor. üzerinde şehvetten dokunmuş ince bir tül taşıyorsun. kırmızı renk ojelerine takılıyor gözüm, davetkar bir ritmi var saçlarımda gezen parmaklarının. yüz yüzeyiz yakın mesafeden şehla bakıyorsun göz bebeklerime başımıza gelecekleri bilen bir haylazlıkla gülümsüyoruz, şeytan parmak uçlarında odaya giriyor. üzerine eğiliyorum usulca dudaklarımla dudaklarını kavrıyorum yaz sıcağında kurumuş dudaklarımız birbirlerini yaralıyor ellerin yüzümde dolaşıyor. üzerindeki tülden kurtarıyorum seni çiçek gibi açıyorsun. bir mabed kadar gizemlisin, babil bahçeleri kadar bereketli. bir tütsü kıvraklığında kokun odaya yayılıyor içime çekmeye başlıyorum seni, sen beni çekmeden ruhuna. iki iken bir oluyoruz sonra, geceyi sarıyoruz kollarımızla nefeslerimizle konuşurken ateş titriyor gölgelerimiz duvarda tango uyumunda. terle kaplı bir yataktayız soluğundan anlıyorum depremin gelişini. keskin bir çığlık kopuyor teninden, saat duruyor beynimde bir karadelik oluşuyor. konuşmadan kıpırdamadan yere düşmüş iki kozalak gibi düşüyoruz yatağa; nefessiz. tavana kitleniyor bakışların, yorgun, uzanıyorsun kolumun göğsümle birleştiği yerde adımı sayıklıyorsun. Wed, 16 Jul 2008 18:40:37 GMT 1758028-blog@http://www.sosyomat.com/ I am not impressed http://i-am-not-impressed.sosyomat.com/blog/1758028 etme dönme sırtını saklanma sokak ışıklarının altında bak yeniden doğum veriyor kediler kokuyor yeniden toprak kış sonrası bir klarnet sesi var arnavut kaldırımlı sokakta güneş tepede gölgeler kısa düşler her zamankinden daha uzun kapama gözlerini aç kulaklarını çocuklar adını söylemeye çalışıyor yürümeye çalışırken düşüyorlar onların dizleri benim içim kabuk bağladı sensiz bilirim seversin yalnızlığı herşeyden çok hüzün de yakışır ellerine ki onlar dört mevsim soğuklar ellerim olmadan bir kristal gibisin şimdi gençliğinin sonunda seni ilk gördüğüm kadar güzelsin hala benim değilsin hala yıldızlar kadar uzaksın söylenmemiş şarkı kadar güzelsin gece kadar nerdesin dur saklanma artık bak her gün ölüyoruz biraz daha bensiz sensiz aşksız yalnızız sen olmadan gel koşarak gel artık öyle bir gel ki hem kalbim dursun kalemim yazmaz olsun aç kollarını bak burdayım işte bıraktığın yerde geçmiş kadar çocuk anne kadar seven bekletme duy artık sesimi gel. Thu, 03 Jul 2008 21:21:40 GMT 1700173-blog@http://www.sosyomat.com/ I am not impressed http://i-am-not-impressed.sosyomat.com/blog/1700173 ..sonra eline üzerinde adın yazılı bir ölüm ihbarı tutuştururlar. önce göremezsin, sonra duyamazsın, ardından nefes alamazsın. gerçek bükülür, anlamsızlaşır. tanrıya inanmayanlar için ölüm sabahı olmayan bir uykudur, korku duymazsın. mağrur bir gülümseme kalır yüzünde, bilirsin, her masalın bir sonu vardır. ezeli değilsindir, netekim ebedi de olmayacaksındır. sevdiklerinle göz göze gelirsin sana ait olmayan beyaz boyalı bir odada. uykuya dalmadan sahibine bakan bir kedi gibi bakarsın onlara, gözlerini kırparak, anlamsız bir ifadedir yüzünde donup kalan. etrafındaki herkes -sen de dahil- ne hissettiğini belli etmemek için hayatının oyununu çıkarmaktadır; sahte ama iyi niyetli. ne yapacağını düşünürsün, geri sayım beklediğinden önce başlamıştır. bir sonraki mevsim çok ama çok uzaktadır. üzülmek, kendine ve geçmişinde yaşadıklarına haksızlık olacaktır. hissizleşmek ve anlamamazlıktan gelmek kalır elinde. zamanı donduramayacağın için düşüncelerini ve hislerini dondurmak zorundasındır. "bilmek, lanetlenmektir" sözü gelir aklına ve hayatında ilk kez bildiğin için mutsuzsundur. gururun hala ayaktadır, korkuların kuyunu kazarken. kendin için üzülmezsin ama kalanları düşünmek lodosta gemi yolculuğu gibidir. için kalkar, miden bulanır, sararırsın. ısrarla ağlamazsın, yaşama ve ölüme inat. beklersin. . ömründen çalan saatler, günler ve haftalar geçer. matematik gerçektir, ikramiye çıkma ihtimali düşükte olsa birileri hep bilet alır ve birileri hep kazanır. bu sefer de büyük ikramiyeyi sen kazanırsın. birilerinin senin hayatın için söyledikleri yanlış çıkar, sinirinden sevinemezsin. geri dönersin, ailenin çektiği azap dışında bişey kalmaz aklında geçmişe dair üzüleceğin. ya da acıyı hissetmemek gibi, öyle olduğunu sanırsın. güçlü olduğunu sanırsın, güçlüsündür de. ama ölüm o kadar soğuk ve acı bir gerçektir ki, yakınından geçmesi bile içinde bir yerleri senden alır, götürür. yaşamın uzun olmadığını anlarsın mesela. bekleyemezsin, insanlara zaman veremezsin. hızlı karar verilmelidir her konuda, hemen başlanmalıdır ve geç olmadan tüketilmelidir. hayata olduğu kadar kadınlara da tahammülün azalır. paramparça aşklar kalır gerinde umarsızca bitirdiğin ve başlamamış ilişkiler. kaçtıkça kovalanır hale gelirsin, umarsızlık en güçlü afrodizyaktır ne istediğini bilmeyen kadınlar için. kimi zamanda kaçanı kovalarsın aptalca, herşey istediğin biçimde şekillenmelidir. sana hayır demek zaten kolay değildir ve denmemelidir. anılarını karıştırmya başlarsın sonra. hayatındakiler artık yalnızca belirli bir zaman dilimine aittir. fotoğraf albümü gibi, yeni bir sayfa açıldığında eskiye ait olanlar havaya savrulur, kaybolur. kendinle yüzleşmek istemezsin, en zor itiraflar yalnızken yapılır. yüzleşmek, acıdır, acıtır. susarsın. bir sigara daha yakıp, beklersin. Thu, 12 Jun 2008 00:24:36 GMT 1597421-blog@http://www.sosyomat.com/ I am not impressed http://i-am-not-impressed.sosyomat.com/blog/1597421 buluşmamıza adımlar kala sana bakıyorum. esmer bir gelişin var, hani gümbür gümbür sen yürürken durakta bekleyen emekli ihtiyar kayıtsız kalamıyor. adım gibi eminim, elini tuttuğumda tüm şehrin beni öldüresi geliyor. ıslanacağımızı bile bile beşiktaş'ta çaycı'da oturuyoruz, hasır tahtından kuşlara simit atıyorsun, martılar ne kadar şanslı olduklarının farkında, adını bağırıyorlar. kimse anlamıyor dillerinden, ben anlıyorum yeni demlenmiş bir çay gibi tütüyor kokun burnumda, rüzgar bugün hep benden yana esiyor. sen üsküdar'a bakıyorsun gözlerini dikmiş, ben sana, senin dışında herkes bana. bir vapur yanaşıyor inceden, yolcular halatlardan önce karaya atlıyor. "atlayıp gidelim" demek istiyorum, gururum ağzımı kapatıyor. Wed, 28 May 2008 21:49:49 GMT 1529720-blog@http://www.sosyomat.com/ I am not impressed http://i-am-not-impressed.sosyomat.com/blog/1529720 konuş benimle simyacı, denizin ayaklarımıza sıçradığı esintili bir istanbul gecesinde. yaşanmış ve yaşanmamış tüm acılarımı vereceğim sana, vazgeçişlerimi, tekrar denemelerimi, pes etmemelerimi, diz üstüne düşüşlerimi, kabuk bağlayan ama tekrar kanattığım tüm yaralarımı. çocukluğumu vereceğim sonra, en korumasız olduğum yıllarımı, tek gerçek mesleğimin gülmek olduğu günleri, sevgi arsızlıklarımı sunacağım sana. hafızamdaki tüm aşk kokularını, yasak bakışları, firar-i dokunuşları vereceğim sana. uzatırkan yüzümü senden ayrı çevireceğim, istemesem de almalısın elimden. anlat, diyeceğim. korkularımı anlat, kadınlarımı anlat, neden geceleri yaşamak istediğimi anlat, bana ne istediğimi anlat. kimsenin itiraf etmeyeceği gibi itiraf edeceğim sana, sorunun çoğunun aslında bende olduğunu. lastik kunduraları ile güneşte kavrulmuş dişsiz çocukların gülüşlerini isteyeceğim senden. bir sahil kasabasında saatlerce denizden balık bekleyen ve hayattan başka hiçbir isteği olmayan yaşlı balıkçının huzurunu isteyeceğim. gülüşünde tereddüt olmayan ve ekmeğini kendi pişiren köylülerin tokluğunu ver bana diyerek sarılacağım ellerine. kalp kırıklıklarımdan bir desen yapmanı isteyeceğim senden, gözlerimden sızan kan kırmızısından bir gül. gitme isteği ver bu kentten diyeceğim sana. sür beni diyeceğim kalabalıklardan, sessizliği sevme yetisi ver bana. ...bana, beni geri ver. . çünkü ben doğmadan büyüdüm, yaşlanmadan öldüm. Thu, 22 May 2008 22:37:32 GMT 1502480-blog@http://www.sosyomat.com/ I am not impressed http://i-am-not-impressed.sosyomat.com/blog/1502480 gerçeğin farkına varmak ve mevcut durumu kabul etmemek bir seçenek olmalı, bize ait bir ""tercih hakkı"". sunulan seçeneklerden hiçbirini işaretlememek, anlamamazlıktan gelmek kimi zaman en ""sahici"" tavır. reddetme hakkını kullanmak gibi: sokağa çıkma diye emredenleri, cinsiyet değiştirmek istediğinde karşı çıkanları, savaşa çağıranları reddebilmek. öğle uykusunu reddetmek mesela ya da boş oy vermek; benim istediğim dünyayı sizin yaratamayacağınızdan eminim demek. dış sebeplerden bağımsız kendi gerçeğini yaratabilmek: ""balonun peşinden atlamak"" gibi. ""intihar etmek"" bize sorulmadan verilen hayatı iade etmek aslında; üstü kalsın diyebilmek. toplum mühendisleri elleri ile çamura şekil verir gibi kuralları, dini, yasaları, hayatımızı yeniden şekillendirirken tezgaha tekme atabilmek. ya da yolda yürürken bağırarak şarkı söylemeye başlayabilmek. . delilerin yaptıklarını anlayabilmek için en baştan tüm algı matematiğine yeniden başlamamız gerekiyor. gerçeği eğip büktükleri için onların gördüklerini biz ""aynı"" biçimde göremiyoruz. onlar bizim duyduklarımızdan farklı notalar, sesler, ritimler duyuyorlar. onlara deli deme cürretini gösterebilmemizin tek sebebi ise bizim ""çoğunluk"" olmamız ve her çoğunluk gibi bize ait olmayanları yok saymamız. bir tercih hakkı olarak ""delilik"" haklarını kullanıyor olmaları ve farklı bir paralel evrende hayatı yeniden tanımlamaları bizim için tamamen ihtimal dışı bir durum. yanılıyor olma şansımız ise -bizim açımızdan- kesinlikle yok. ne gördüklerini bilemesek de -en azından- çoğunun bizden daha mutlu olduğunu biliyoruz; bence onları kıskanmak için ""yeterli"" bir sebep. Mon, 19 May 2008 18:34:31 GMT 1485110-blog@http://www.sosyomat.com/ I am not impressed http://i-am-not-impressed.sosyomat.com/blog/1485110 tepemizde bir fan dönüyor, istanbul kadar nemli odada iki tane kan müptelası sivrisinek uğulduyor, tv her daim açık, üçüncü sınıf bir cinayet filminin küflü dublajları duyuluyor. uyurken bile bir sesin olduğunu duyman lazım, çocukluğuna ait anlatmadığın sırlarını düşünüyorum, güneş doğuyor. göğsümede uyuyorsun, parmakların kaburgalarımda, uyurken kaçıyorsun birilerinden, tırnaklarını etime batırıyorsun. neden burdayız, neden benimlesin, ne zaman gideceksin, bana senden birşeyler bırakırmısın odada her zamanki dalgınlığınla giderken yoksa ben seni koklamak için yastığını yanımda mı gezdireceğim yaz boyunca. uyanıyorsun sessizce, hırıltı var ciğerlerinde, katran konuşuyor senden önce, su istiyorsun, zevkle itaat ediyorum. geri dönüyorum yatağa, ayılamıyorsun sıcaktan, ben sen yanımdayken zaten hiç uyuyamıyorum tüm gece sevişmemişsek, sıcağa rağmen tekrar sarılıyorsun. kedi yavrusu gibi uyuyorsun, sana bakıyorum, yüzünü inceliyorum, bu masumiyetlin bana bu kadar acıyı nasıl verdiğini anlamaya çalışıyorum. ellerin başka gözlerin başka sözlerin başka dudakların başka konuşuyor. yanımdan ayrıldığında, benden ayrılıp onunla yatacağın fikrin beni delirtiyor, odanın tavanına kendimi asarsam kardeşim çok üzülür mü diye düşünüyorum, aklımı kaçırmamak için daha sıkı sarılıyorum sana. tekrar uyanıyorsun, sevişmeye başlıyoruz, sabah sevişmeyi seviyorsun, ben sabah olan hiç birşeyi sevmiyorum. usulca öpüşmeye başlıyoruz sabah kokan ağızlarımızla. tırmanıyorsun hemen üzerime, önsevişemeyecek kadar acıkmışsın tüm gece, sorgusuz içine giriyorum. -o kadar iyi sevişmeliyim ki seninle, bir daha esas adamı hiç hatırlamamalısın. orgazm olurken o kadar kasılmalısın ki, onu hatırlamanı sağlayacak tüm beyin hücrelerin ölmeli, aptallaşmış bir mumya gibi yalnızca adımı anmalısın.- sana kızamıyorum, kendi tercihlerimi yaşıyorum, üzerimdeyken boynuma sarılıyorsun, yaklaşıyorsun, kasılmandan anlıyorum, kulağımı ısırıyorsun, koparmandan korkmuyorum. -yan odadan duyarlar mı bizi diye düşünüyorum, "tutkulu sevgililer, ne de olsa gençler işte, ne de yakışıyorar birbirlerine" diye düşünsünler istiyorum, en azından yan odadakiler bizi sevgili sansınlar, senin başkasına ait olduğunu bilmesinler, hüzünsüz gözlerle bakmazsam onlara sen gittiğinde, asla anlayamazlar, seni sevgilim sanırlar.- itiraf edemiyorum seni sevdiğimi sana, kazananlar hep giderler biliyorum, sen gitme istiyorum, aklıma kalbini kırdığım için benden vazgeçemeyen kadınlar geliyor, dilin boğazıma değiyor. göz göze geliyoruz, sevişirken bana bakan kocaman gözlerini, şarap kırmızısı yanaklarını, aynı yüzü benden başkası ile paylaştığımı düşünüyorum, önce seni sonra kendimi vurup gazetelerin üçüncü sayfasına çıkmak istiyorum. aileme sorarlarsa "neden böyle oldu" diye, "çok sevmiş" derler mi diye bilmek istiyorum. kasılıyorsun, beni içine hapsederek inliyorsun. insanlıktan çıkıyoruz bir süreliğine el ele, evrimde geri dönüyoruz. okuduğumuz okulları, toplum kurallarını, insana ait olan herşeyi bir kenara koyup hayvanlaşıyoruz. ağzından köpükler çıkıyor, ben kurt gibi uluyorum, aslan gibi kükrüyorum. birazdan bunların hiçbiri olmamış gibi beraber corn flakes yiyeceğiz süt katıp içine, poitikadan şiirden bahsedeceğiz, iki insan gibi. üzerime yığılıyorsun, aynı nefesi alıyoruz artık, göğsümde inip kalkıyorsun, ter içindeyiz, sigara içmemiz gerekiyor. . "uzanıyorum ellerine, içimde bir çığlık kopuyor. yansıyor yüzün aynada, sokakta bir fahişe ölüyor" . "ıslak bir yaz geçiyor avuçlarımdan.." başlığı y.erdoğan'dan alınmıştır.(*) Sat, 17 May 2008 21:00:57 GMT 1477146-blog@http://www.sosyomat.com/ I am not impressed http://i-am-not-impressed.sosyomat.com/blog/1477146 gelişin gül kurusu gibi kokardı, gidişin deprem gibi. gözlerinde salıncak kurmak istediğim zamanlardı, genç bile değildik sanırım ilk tanıştığımızda. el yordamıyla hayatını tanımaya çalışıyorduk, elin elime değdiğinde, yolun yordamım oluyordu. tahtıravellinin bir ucunda sen dğerinde kalbim vardı. ikimizin ayakları yere aynı anda basmıyordu. duruşun yunanın heykelleri gibiydi, yeşil gözlerine parmaklarımla yazılar yazıyordum. bana baktığında, her ölümlü gibi önünde diz çöküyordum, gülüşün bir çiçeği açarken izlemek gibiydi, yeni açan bir hanımeliyi koklamak gözlerine bakmadan eksikti. yalnız senin güldüğün anlar, tanrıya inanıyordum. beyaz kirlenmemişti henüz, aya ve yıldıza zıplayarak dokunuruz sanıyorduk. çocuktuk, bilmiyorduk, anlamıyorduk, nice ateşlerde yandım seninle, nice sularda boğuldum. kadehin dibinde ölüm vardı, yalnız onu tadamadım küçük ellerinden. yıllar geçti, olmayacağımızı sandığımız insanlara döndük sonra yavaşça, kazandığımızı sanarken hep kaybettik belki de. mevsimler eksik kaldı sen gittiğinden beri, kavruk bir pazar akşamı arnavut kaldırımında karşılaştım yaşayan ölünle, artık çocuk değildik, biliyorduk, anlıyorduk, sen, sevilmenin değerini, ben, sevmenin güzelliğini. artık sana kimse ben gibi aşık olmayacak, ve ben kimseye sen kadar yazamayacağım. . gelişin gül kurusu gibi kokardı, gidişin deprem gibi. . . Thu, 15 May 2008 22:40:01 GMT 1467928-blog@http://www.sosyomat.com/ I am not impressed http://i-am-not-impressed.sosyomat.com/blog/1467928 senden sonra kan var bütün kelimelerin altında. acının kokusunu ilk kez duyuyorum, yokluğun tenimi yakıyor. düşümde sen, parmaklarınla dokunurken saçlarıma, adını fısıldıyor ellerim. karanlıktan tiz bir sur borusu duyuluyor, gözlerim faltaşı sana bakıyor. bu gece nerdeysen sen, mabedim orası benim. gidişin, mahşerin diğer adı, varlığın, saklı bir kentin tınısı. . (*)souljam tarafından yazılmış pasta adlı şiirde yeralan "tek inananı olan bir tanrıya taptım" sözüne ithafen yazılmştır. http://sevdasizhayat.blogdrive.com/archive/209.html adresinden şiirin tamamına ulaşılabilir. Wed, 14 May 2008 18:14:20 GMT 1460611-blog@http://www.sosyomat.com/ I am not impressed http://i-am-not-impressed.sosyomat.com/blog/1460611 her sabah uyandığımızda, ayağımızı bastığımız yerin var olduğunu bildiğimiz için yataktan çıkıyoruz.(**) yatağın dışında bir hiçlik olduğunu varsaydığımız anda hareket etmek için bir sebebimiz kalmıyor. bilmek, güven veriyor. yapabileceğimizi bilmek ise hayal ettiğimizin gerçeğe dönüşmesinde ilk adımı oluşturuyor. yapamayacağımızı düşündüğümüz anda yapabilme ihtimallerimiz tamamen ortadan kalkıyor. kendine inanmayan aşık her zaman reddediliyor, ikramiyenin kendisine çıkacağını düşünmediği için bilet almayan kişi asla ikramiyenin sahibi olamıyor. kuralları basit ve mutlu olmanın her zaman mümkün olduğu bu hayatta kendisine inanmayanlar hep dışarda kalıyor. şans teriminin güzellemesini yapmak ise hep kaybedenlere düşüyor. ingiltere'de eşcinsel olduğu iddiaları yüzünden parlementodan çıkartılan ve geri dönen bir seçilmişin ilk gününde yaptığı meydan okuyan konuşması beklenmedik şekilde ilham veriyor: "I am a fighter, not a quitter"(***) tecrübenin ve yaşanmışlığın getirdiği olmaz'lara -yeniden ve yeniden- kulak asmayan bir çocuk gibi yaşamak gerekiyor. hayatta da, aşkta da.. (*) şans cesareti olanlara güler. (**) down the rabbit hole. (***) türkçe'ye çevrildiğinde nispeten anlamını kaybediyor: ben bir savaşçıyım, pes eden biri değil. Tue, 13 May 2008 23:05:12 GMT 1456939-blog@http://www.sosyomat.com/ I am not impressed http://i-am-not-impressed.sosyomat.com/blog/1456939 sanki yokmuşum, aslında yaşanılanların hiçbiri yaşanmamış ve ben aslında bahsi geçen zaman dilimlerinde orada değilmişim. sanki hiç sevmemişim, sanki hiç sevilmemişim, hafızam kayıt yetisi olmayan bir kaset çalarmış, hayat çalarmış, ben dinlermişim, hayat zamanımdan çalarmış, ben yaşlanırmışım. doğru dediklerinin hepsi yanlışmış sanki, oyunların hepsinde aslında hile varmış ve ben yıllarca farkedememişim, kazandığımı sanarken kaybetmişim, kaybettiğimi sanarken kazanmışım. sanki henüz kazanmak ve kaybetmek denen iki kelimenin anlamını bile öğrenememişim. aşk yokmuş mesela, kadınlar aşık olmayı unuturmuş bir zaman sonra, yaşlı erkekler ve kadınlar sevemeyecek kadar taş kalpliymiş, genç kadınlar ve erkekler ise sevmeyi hiç öğrenememiş. sanki, aşk, içimizde, kendimizle oynadığımız bir tiyatroymuş. kalbim yokmuş ya da varmış ama taşlaşmış ben anlamadan, ağır ağır. tüm hırsımı yazarak çıkarırmaya çalışırmışım sanki ya da yazdıkça yeniden tanıyabilirmişim kendimi, aslında her yazan aynı sebeple yazarmış, işin aslı kendimize yabancıyken hayatı çözdüğünü sanmak sanalmış. sanki aslında her koku birbirinin aynıymış, maskeler değişse de içindeki gözler aynıymış, farklı saatlerde oturup çay içen bir kafenin müdavimleri gibi yüzler değişse de sesler hep aynıymış. biri gidermiş, diğeri gelirmiş. sanki gerçekten çiğ süt emmişiz ve masum değilmişiz hiçbirimiz, bir bebeğin anlamsız gülümsemesi gibi sebepsizmiş dünya ve biz yine, yeniden, yalnızmışız. sanki hep bir yerlerde hata yapmışız ama kurşun kalemle yazmadığımızdan silmek çok zormuş, çok kırmışız, çok kırılmışız ama sonuç hep aynıymış. Mon, 10 Dec 2007 20:38:03 GMT 1015572-blog@http://www.sosyomat.com/ I am not impressed http://i-am-not-impressed.sosyomat.com/blog/1015572